Dachy użytkowe, czyli dachy przeznaczone do ruchu, to dachy zaprojektowane tak, aby można było po nich chodzić lub jeździć. Oznacza to, że są one nie tylko wodoszczelne, lecz także konstrukcyjnie przystosowane do przenoszenia obciążeń pochodzących od pieszych, rowerów, a nawet samochodów. Dach pełni więc funkcję powierzchni użytkowej i staje się dachem dostępnym.

Dzięki systemom Nophadrain Trafficable Roof Systems umożliwiamy to w sposób bezpieczny i zrównoważony. Poprzez inteligentne połączenie innowacyjnych i wysokiej jakości produktów tworzymy cienki, efektywnie zaprojektowany system o maksymalnej wydajności.

Istnieją specjalistyczne systemy, takie jak Nophadrain Water Retention System dla dachów użytkowych, które umożliwiają skuteczne połączenie retencji wody z nawierzchnią przejezdną.

Dachy użytkowe można skutecznie łączyć z roślinnością, zazwyczaj w formie intensywnych dachów zielonych. Kluczowym wymaganiem jest, aby system hydroizolacji dachu był odporny na przerastanie korzeni lub aby bezpośrednio na membranie hydroizolacyjnej ułożono oddzielną barierę przeciwkorzenną. Odporność na korzenie musi być zgodna z badaniem DIN 4062-1 lub z normą hEN 13948 dotyczącą elastycznych wyrobów wodochronnych.

W Nophadrain systemy dachów użytkowych są klasyfikowane w trzech klasach obciążenia: dachy dostępne dla ruchu pieszego, czyli klasa 1; dachy przejezdne dla samochodów osobowych, czyli klasa 2; oraz dachy przejezdne dla ruchu ciężkiego, na przykład samochodów ciężarowych, czyli klasa 3. Najbardziej odpowiedni system zależy również od dostępnej wysokości zabudowy, rodzaju nawierzchni oraz ewentualnego połączenia z roślinnością i/lub retencją wody.

Zapewniamy doradztwo od etapu projektu wstępnego i projektu szczegółowego, w tym rysunki detali, teksty specyfikacji oraz wsparcie techniczne podczas montażu. Dzięki temu każdy dach użytkowy może zostać optymalnie zaprojektowany i wykonany z użyciem systemu Nophadrain Trafficable Roof System.

Głównym wyzwaniem jest często ograniczona wysokość zabudowy dachu. Nophadrain oferuje jednak smukłe, a zarazem wysokowydajne systemy drenażowe, dzięki którym nawet kompaktowe dachy użytkowe pozostają trwałe i wytrzymałe.

Tak, wszystkie systemy przejezdne zostały poddane badaniom obciążeń dynamicznych na Uniwersytecie Technicznym w Monachium, TU München.

Podczas tych badań pełny układ dachu jest poddawany działaniu obciążeń ruchomych w celu oceny funkcjonalności i trwałości. Pozwala to potwierdzić, że system może wytrzymać długotrwałe i powtarzalne obciążenia ruchem.

Nie ma szczególnych wymagań prawnych dotyczących nachylenia dachu, jednak zaleca się zachowanie efektywnego spadku co najmniej 1%, aby zapewnić prawidłowe odprowadzanie wody. Dokładny spadek powinien zostać obliczony przez konstruktora z uwzględnieniem ugięć i tolerancji wykonawczych.

Tak, niewielkie ilości stojącej wody są dopuszczalne. Zastoiska mogą występować na maksymalnie 5% powierzchni dachu, rozłożone w postaci kilku kałuż, przy maksymalnej głębokości 5 mm.

Woda opadowa z dachu użytkowego jest odprowadzana przez wpusty dachowe, studzienki rewizyjne z kratami wpustowymi lub liniowe kanały odwadniające. Elementy te kierują zebraną wodę do grawitacyjnego systemu odwodnienia wewnątrz lub na zewnątrz budynku albo przez krawędź dachu. System musi być zaprojektowany tak, aby odprowadzać zarówno wodę powierzchniową z nawierzchni, jak i wodę przenikającą przez spoiny nawierzchni, bez konieczności stosowania dodatkowego ciśnienia lub retencji.

Za obliczenie i zwymiarowanie wpustów dachowych, kanałów odwadniających oraz powiązanych komponentów odpowiada konstruktor lub projektant. Musi on zapewnić, że elementy spełniają odpowiednie normy i są w stanie przenieść przewidywane obciążenia oraz odprowadzić oczekiwane ilości wody.

Nawierzchnia elementowa składa się z następujących warstw: warstwy separacyjnej, warstwy poślizgowej, warstwy ochronnej, warstwy drenażowej, warstwy filtracyjnej, podbudowy, warstwy wyrównawczej, warstwy podsypkowej oraz samych elementów nawierzchni. Każda warstwa pełni określoną funkcję, a razem tworzą stabilną konstrukcyjnie i trwałą budowę, zdolną do przenoszenia zarówno obciążeń statycznych, jak i dynamicznych, czyli obciążeń ruchem. Niektóre produkty, takie jak ND Drainage Systems, mogą pełnić kilka funkcji jednocześnie.

Warstwa separacyjna jest wymagana wtedy, gdy zastosowane materiały są ze sobą chemicznie niekompatybilne, aby zapobiec szkodliwym reakcjom. Często stosuje się ją również jako dodatkową ochronę dachu podczas montażu i po jego zakończeniu. Odpowiednie materiały to folie z tworzyw sztucznych, membrany syntetyczne lub, w zależności od typu, folia poślizgowa rozkładająca nacisk bądź geowłóknina separacyjna wchodząca w skład systemu ND Drainage System.

Warstwa poślizgowa zapobiega przenoszeniu na membranę hydroizolacyjną sił pionowych i poziomych powstających w wyniku zagęszczania, hamowania, przyspieszania oraz skręcania pojazdów. Dzięki temu chroni membranę hydroizolacyjną przed uszkodzeniem.

W systemach dostępnych dla ruchu pieszego, czyli w klasie obciążenia 1, warstwę poślizgową tworzy ND TGF-20 Separation and Slip Film oraz folia poślizgowa rozkładająca nacisk, będąca częścią odpowiedniego systemu ND Drainage System. W systemach przejezdnych, czyli w klasach obciążenia 2 i 3, warstwę poślizgową tworzy ND TSF-100 Slip and Protection Sheet oraz folia poślizgowa rozkładająca nacisk, będąca częścią odpowiedniego systemu ND Drainage System. W przypadku dachów odwróconych pod izolacją XPS układa się dwie warstwy ND TGF-20 Separation and Slip Film.

Warstwa filtracyjna zapobiega przedostawaniu się drobnych cząstek z nawierzchni lub warstwy podbudowy do warstwy drenażowej, dzięki czemu zachowany zostaje prawidłowy poziomy przepływ wody. W zależności od rodzaju nawierzchni stosuje się geotkaniny lub geowłókniny, z minimalnymi zakładami 100 mm oraz wywinięciami przy krawędziach, aby zapobiec wypłukiwaniu materiału.

Geotkanina monofilamentowa serii ND 600 łączy wysoką odporność na przebicie z minimalnym rozciąganiem, dzięki czemu jest odporna zarówno na statyczne, jak i dynamiczne obciążenia ruchem. Dotyczy to również etapu montażu, ponieważ filtr wytrzymuje naprężenia powstające podczas mechanicznego lub dynamicznego zagęszczania warstwy podbudowy przy użyciu płyty wibracyjnej. W rezultacie filtr pozostaje nienaruszony, a warstwa drenażowa jest chroniona przed przedostawaniem się materiału wypełniającego. Dzięki tym właściwościom system drenażowy nadaje się do wykonywania nawierzchni pieszych i przejezdnych na warstwach podbudowy z materiału sypkiego lub betonu drenażowego.

Warstwa drenażowa zbiera nadmiar wody z konstrukcji nawierzchni i kieruje ją do wpustów dachowych lub poza krawędź dachu. Zapobiega to gromadzeniu się wody w podbudowie lub warstwach nawierzchni i chroni warstwy znajdujące się poniżej. Warstwa ta musi być przepuszczalna zarówno w kierunku poziomym, jak i pionowym, mieć wysoką odporność na pełzanie, być zgodna z DIN 4095 oraz oznakowana CE zgodnie z hEN 13252.

Wysoka wytrzymałość rdzenia drenażowego na ściskanie jest ważna w przypadku dachów przejezdnych. Zapewnia ona utrzymanie kształtu systemu drenażowego oraz jego pierwotnej wysokości zabudowy nawet pod wpływem dużych i dynamicznych obciążeń, gwarantując niezawodne odprowadzanie wody. W zależności od typu systemy ND Drainage Systems dla dachów przejezdnych mają wytrzymałość na ściskanie około 900 lub 1200 kPa.

Warstwa ochronna zabezpiecza system hydroizolacji dachu przed obciążeniami pionowymi, zarówno mechanicznymi, jak i dynamicznymi, podczas montażu i użytkowania. Przy lekkich obciążeniach, czyli w klasie 1, funkcję tę może pełnić system ND Drainage System. Przy większych obciążeniach wymagane są dodatkowe geowłókniny, folie lub warstwy betonowe. Zakłady warstw ochronnych powinny mieć co najmniej 100 mm, a pełzanie nie powinno przekraczać 5%, maksymalnie 2 mm.

W zależności od projektu, zamierzonego sposobu użytkowania i całej konstrukcji dachu można dobrać różne systemy drenażowe dla dachów użytkowych. Ogólnie można je sklasyfikować następująco:

Systemy drenażowe serii ND 200, takie jak ND 220 i ND 200sv Drainage Systems, mają wytrzymałość na ściskanie 700 kPa i zawsze składają się z trzech warstw funkcjonalnych połączonych w jednym produkcie: warstwy filtracyjnej, warstwy drenażowej i warstwy ochronnej.

Prawdziwymi „mocarzami” są jednak systemy drenażowe z serii ND 600, takie jak ND 620 i ND 600hdsv Drainage Systems. Charakteryzują się one rdzeniami drenażowymi o wyjątkowo wysokiej wytrzymałości na ściskanie, wynoszącej około 900 kPa lub nawet 1200 kPa. Dzięki temu nadają się do klas obciążenia N1, N2 i N3.

ND Drainage Systems to oznakowane CE elementy wielowarstwowe typu sandwich, które łączą warstwę filtracyjną, drenażową i jedną warstwę poślizgową. W zależności od typu mogą również pełnić funkcję warstwy separacyjnej i ochronnej oraz stanowić część warstwy poślizgowej. W przypadku dachów odwróconych typy paroprzepuszczalne umożliwiają wysychanie izolacji XPS, minimalizując kondensację wewnętrzną.

Wszystkie ND Drainage Systems są dostarczane jako jeden zintegrowany produkt w rolce, z połączonymi warstwami filtracyjną, drenażową oraz poślizgową i ochronną. Dzięki temu są łatwe w obsłudze i szybkie w montażu.

Wydajność zależy od rodzaju nawierzchni oraz ilości opadu przepływającego po nawierzchni, czyli przez drugi poziom odpływu, oraz przez spoiny do warstwy drenażowej, czyli przez pierwszy poziom odpływu. Oblicza się ją za pomocą dwóch wzorów, które zostały wyjaśnione w broszurze „Designing the Drainage Layer”.

Warstwa podbudowy przenosi i rozkłada obciążenia, zapobiegając deformacji nawierzchni. Dla klas obciążenia 2 i 3 wymagana jest konstrukcyjna warstwa podbudowy, z wyjątkiem zastosowań z wielkoformatowymi płytami betonowymi. W przypadku klasy 1 wystarczająca jest warstwa wyrównawcza lub podsypkowa ułożona bezpośrednio na systemie ND Drainage System.

Prawidłowa konstrukcja dachu przyczynia się do stabilności, bezpieczeństwa i żywotności dachu użytkowego.

Warstwa podbudowy musi przyjmować zarówno obciążenia statyczne, jak i dynamiczne oraz przekazywać je na warstwy znajdujące się poniżej. Więcej informacji można znaleźć w broszurze systemowej dotyczącej dachów użytkowych.

Warstwa wyrównawcza jest potrzebna do kompensacji różnic wysokości oraz do tworzenia spadków w nawierzchni. Przy różnicach wysokości do 150 mm stosuje się warstwę z kruszonego kamienia naturalnego o uziarnieniu 2/8–3/9 mm, o grubości 50–150 mm, która może jednocześnie pełnić funkcję warstwy podsypkowej. Przy większych różnicach wysokości, powyżej 150 mm, warstwę wyrównawczą wykonuje się z kruszonego kamienia naturalnego o uziarnieniu 2/22 mm, a na niej układa się oddzielną warstwę podsypkową 2/8–3/9 mm pod nawierzchnię. Warstwę wyrównawczą układa się bezpośrednio na systemie ND Drainage System, a warstwy można zagęścić po ich ułożeniu.

Warstwa podsypkowa zapewnia wyrównanie niewielkich różnic wymiarowych i nierówności w warstwie podbudowy, dzięki czemu nawierzchnia pozostaje stabilna i pewnie osadzona.

Warstwa podsypkowa ma zazwyczaj grubość 30–50 mm i składa się z piasku łamanego lub grysu z kamienia naturalnego. W przypadku nawierzchni przejezdnych często stosuje się grys 1/3, aby poprawić drenaż i stabilność. Warstwy podsypkowej nie zagęszcza się przed ułożeniem nawierzchni; po ułożeniu nawierzchni wypełnia się spoiny, a następnie całą powierzchnię wibruje lub zagęszcza. W przypadku wielkoformatowych płyt betonowych może być wymagana grubsza warstwa z grubszego materiału, na przykład grysu 2/5.

Na dachach i stropodachach zazwyczaj nie stosuje się asfaltu ani betonu. Zamiast tego układa się nawierzchnię elementową na niezwiązanej warstwie materiału podbudowy. Zapewnia to dostęp do konstrukcji dachu, utrzymuje ciągłość z otaczającą przestrzenią uliczną lub krajobrazem oraz chroni system dachowy przed obciążeniami stałymi, zmiennymi i dynamicznymi poprzez właściwe rozłożenie sił.

Nawierzchnie elementowe są przepuszczalne i składają się z pojedynczych prefabrykowanych elementów, takich jak kostki betonowe, bruk, płyty betonowe lub kamień naturalny. Stosuje się je głównie w obszarach o powolnym ruchu lub tam, gdzie na warstwę pod spodem oddziałują wysokie naciski.

Woda deszczowa powinna być możliwie najskuteczniej odprowadzana po powierzchni, aby ograniczyć jej przenikanie do warstw znajdujących się poniżej. Dlatego nawierzchnie wykonuje się ze spadkiem. Dla pieszych nawierzchni elementowych wymagany jest minimalny spadek 2%, a dla nawierzchni przejezdnych minimalny spadek 2,5%.

Więcej informacji można znaleźć w broszurze systemowej Nophadrain dotyczącej dachów użytkowych.

W przypadku nawierzchni pieszych można stosować niemal każdy rodzaj elementu nawierzchniowego. W przypadku nawierzchni przejezdnych, czyli klasy 2, często stosuje się kostkę betonową, kostki profilowane, na przykład typu H, lub wielkoformatowe płyty betonowe ze względu na ich stabilność wymiarową, odporność na poślizg, wytrzymałość i opłacalność. Kostki profilowane nadają się do obszarów z częstym hamowaniem, skręcaniem i intensywnym ruchem, czyli klasy 3, natomiast wielkoformatowe płyty betonowe są preferowane na łukach, spadkach lub w miejscach o ograniczonej wysokości zabudowy, aby zapewnić lepsze rozłożenie obciążeń.

Warstwa drenażowa pod nawierzchnią zapobiega gromadzeniu się wody w podbudowie. Bez prawidłowego drenażu podbudowa może zostać nasycona wodą i osłabiona, co prowadzi do osiadania i uszkodzenia nawierzchni. Kontrolując odpływ wody, utrzymuje się nośność konstrukcyjną, a żywotność nawierzchni znacząco się wydłuża.

Ważne jest ograniczenie trwałych deformacji, czyli koleinowania. Stabilność wymiarowa elementów nawierzchni wpływa zarówno na szerokość spoin, jak i na przenoszenie sił między elementami. Najlepiej, aby przydatność nawierzchni została potwierdzona przez producenta.